door Peter Boel
Twee eerste speelronden vlak achter elkaar; dit jaar leverde dat wat logistieke problemen op. Daarom besloot de commissie NICS (New In Chess Schoonheidsprijs) deze twee ronden samen te pakken voor de jurering. Twee partijen uit de eerste ronde werden meegenomen: een spectaculaire zege van de pas elfjarige Noah Sosef van de club Voorschoten en een mooi Drakengevecht waarin (veelvuldig kandidaat) Arthur Pijpers Nils Vantorre versloeg. Uit ronde 2 plukten we een buitengewoon interessant duel tussen de grootmeesters Hugo ten Hertog en Lucas van Foreest, en een verrassende en goede zege van Zsoka Gaal op Jan Smeets.
Maar het was de nog immer buitengewoon actieve veteraan-IM Herman Grooten (68) die aan de haal ging met de New In Chess Schoonheidsprijs, het boek Max Euwe Wereldkampioen! van Paul van der Sterren en Erwin l’Ami. Grooten, zelf een ex-jurylid, stuurde zijn eigen partij in met het van hem bekende uitvoerige commentaar, dat wij hier integraal weergeven. Zoals Rick Lahaye het formuleerde: “Hier schaak je voor! Wat een leuke partij om te volgen en te analyseren!”
Herman Grooten – Joost van Ruitenburg
WLC – DSC Eindhoven (analyse Herman Grooten)
Voor deze wedstrijd had ik mij voorgenomen om eens wat meer van mij af te bijten dan ik de laatste jaren heb gedaan. Om eens het aangename met het nuttige te combineren (lees: aan de conditie te werken!) had ik besloten vanwege het mooie weer eens de fiets vanuit onze woonplaats Waalre te nemen richting De Hoeksteen. Ik ben niet zo’n fietser, dus de 40 minuten die Google Maps aangaf om daar te geraken werden 55 minuten. Maar omdat ik ruim op tijd was vertrokken, lukte het mij om er op tijd te zijn.
Teamcaptain Guus Bollen had me mijn geliefde witkleur gegeven, en dus ging ik er eens goed voor zitten. Zeker toen ik zag dat FIDE-meester Joost van Ruitenburg tegenover mij aan het bord verscheen. Tegen hem heb ik misschien wel één van mijn beste partijen ooit gespeeld.
Dit jaar heb ik, volgens afspraak, bij New in Chess een boek ingeleverd over strategie. Om de doelgroep van clubschakers vanaf 1800 Elo te bedienen had ik het plan opgevat om als hoofdthema het stukkenspel in relatie tot pionnenstructuren eens voor het voetlicht te brengen. In veel partijen van spelers die ik trainde (ook in groepen) viel me op dat de meeste mensen worstelen met de vraag hoe de stukken moeten samenwerken. Dat begint eigenlijk al in de opening en in het vroege middenspel. Ik heb in zo’n 25 jaar een leuke verzameling aangelegd van partijen waarin een speler zijn ontwikkeling verwaarloost en daarvoor soms hard gestraft wordt. Bij het bestuderen van veel partijen van Magnus Carlsen viel me op hoe fantastisch zijn stukkenspel is ten opzichte van de meeste tegenstanders.
U voelt hem al aankomen: de partij tegen Joost van Ruitenburg in 2008 laat zien hoe wit in de problemen raakt door (te) veel pionzetten te spelen en aan het eind heeft hij zijn loper op f1 en toren op h1 niet in het spel kunnen brengen. Dat ik in deze externe partij voor WLC, tegen nota bene dezelfde tegenstander, maar nu met de andere kleur, hetzelfde kunstje nogmaal mocht herhalen, had ik van tevoren ook niet kunnen voorzien. Aan het eind staan de toren op a8 en het paard op b8 nog altijd op hun uitgangsvelden en zij hebben dus niet aan de strijd kunnen deelnemen.
Ondanks deze pijnlijke nederlaag bleef deze sympathieke tegenstander erg sportief door zich te laten matzetten en hadden we na afloop een erg leuke analysesessie!
Nils Vantorre – Arthur Pijpers
1e ronde: HWP Sas van Gent – LSG
Deze partij was de favoriet van Willy Hendriks, die schreef: “Een heel ingewikkeld geheel met veel tactische hoogstandjes en een mooi slot.” Van Rick Lahaye kreeg de partij twee punten, vooral omdat achttien zetten lang de theorie werd gevolgd. Daarmee eindigde Pijpers op plaats twee, een punt achter Herman Grooten (7 punten).
De volgende partij werd ingestuurd door Sander Hilarius, de teamleider van Voorschoten 1 in de Eerste Klasse B. Ondanks het feit dat er met 6-4 werd verloren van degradandus HMC Den Bosch was er toch een reden voor vrolijkheid: de keiharde en fraaie zege van de elfjarige Noah Sosef. “Vorig seizoen was hij al drie keer ingevallen, maar nu is hij vast teamlid geworden,” meldde Hilarius. “Hoe terecht dat is liet hij direct zien met een spectaculaire overval met torenoffer tegen de ervaren Thomas Mollema.”
Het torenoffer op zet 14 was, aldus Willy Hendriks, “één moment, maar wel een heel sterk moment”, en “heel dapper gespeeld”. “Eentje voor in een puzzelboek,” vond Rick Lahaye. Evenals de laatste twee partijen kreeg deze in totaal 5 punten van de jury.
Noah Sosef – Thomas Mollema
1e ronde: HMC Den Bosch 1 – Voorschoten 1 (1B)
Gaat Noah in de achtervolging op die andere Noah…? Als die twee net zo oud worden als hun bijbelse naamgenoot staat hun nog een lange schaakcarrière te wachten.
Hugo ten Hertog – Lucas van Foreest
Paul Keres-Groningen Combinatie
“Heel diepzinnig maar voor mij een beetje onnavolgbaar,” schreef Willy Hendriks over dit grootmeesterlijke duel. Rick Lahaye echter zette hem op nummer twee.
Zsoka Gaal – Jan Smeets
Kennemer Combinatie-LSG
Commentaar van Rick Lahaye op deze verrassende binnenkomer: “Op zet 16 zat Jan al onder de 10 minuten op de klok en na zet 25 onder de minuut. Niet veel later volgde op zet 29 een blunder. Wel heerlijk om 33.Db6 te kunnen spelen en je dame te offeren!” Toch vond Hendriks dat deze partij net dat ‘je ne sais quoi’ miste. Totaal 5 punten van de jury, net als de partijen van Zsoka Gaal en Noah Sosef.
